X
بسم الله الرحمن الرحیم
بحث درباره جایگاه دین در زندگی مقوله ای است که بعضی کاملاً به آن واقفند و بعضی بیگانه ، بعضی با آنکه می دانند اما عمل نمی کنند ! و بعضی دستورالعمل زندگی خود قرار داده اند.
اما به راستی دین تا چه اندازه برای زندگی در جامعه و زندگی شخصی ما برنامه دارد.
منبع: ماهنامه دانشمند شماره 561 تیر ماه 1389
عنوان مقاله: دنیا را چه کسی بوجود آورده است؟
در مقاله فوق به مهبانگ (Big-Bang) در خصوص شروع خلقت پرداخته است. طبق این نظریه عالم هستی از یک انفجار شروع شده و منظومههای کیهان در حال دور شدن از همدیگر هستند. در بخشی یافته شگفت انگیزی بیان شده است:
از سری کتابهای کلیدهای تربیت کودکان، در کتاب کلیدهای پرورش اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان نوشته گلن استنهاوس ، روانشناس کودک، متن زیر در بخش روشهای گوناگون تربیت آورده شده است که به نظر من قابلیت کاربرد در بحث فعلی، نقش دین در زندگی، را دارد:
"... اگر کودکان بتوانند در مورد غلط یا درست بودن مسئلهای با والدینشان گفت و گو کنند، با آگاهی اجتماعی بیشتری رشد خواهند کرد، ولی اگر معمولاً به آنها دیکته شود که چه کاری انجام دهند، هرگز به آنها توضیحی داده نشود، هرگز حق درخواست چیزی را نداشته باشند و دائم تنبیه شوند، ممکن است افرادی رام و همیشه مطیع بزرگترها و یا افرادی جسور و بیاعتنا نسبت به آنها بار بیایند. حتی ممکن است کودکان در این نوع خانوادهها به این عقیده برسند که اگر میتوانند به وسیله شکستن قوانین از تنبیه فرار کنند، پس پشت پا زدن به قانون، کار خوبی است. ..."1- جامعه فعلی را میتوان پرورش یافته در دوران انقلاب دانست. بدنه فعال جامعه کنونی در معرض رسانههای جمعی کنترل شده، فعالیت آزاد اجتماعات مذهبی در ترویج دین و عقاید دینی، آموزش و پرورش اسلامی، اقتصاد اصلاح شده، دوران دفاع مقدس و ... پرورش یافته است. ضمناً بنابر وقایع انقلاب، دفاع مقدس و نیز گفتههای بزرگترها، قبل از انقلاب نیز جامعه کاملاً غیر دینی نبوده است. در نظام کنونی قانون اساسی تغییر یافته و علاوه بر اینکه در رأس حکومت، فقیه قرار گرفته است، نظارت بر کلیه قوانین از نظر تطابق با موازین شرع بر عهده ارگان شورای نگهبان قرار دارد. بنا به دلایل فوق و دلایل بسیار دیگر میبایست زندگی فردی و اجتماعی حال حاضر ما خیلی بیشتر رنگ و بوی دین میداشت.
2- یکی از نکات جالب در این زمینه این که برخی از افرادی که دین را در زندگی خود به حاشیه بردهاند و یا حتی حذف کردهاند جزو افرادی هستند که تا سنین نوجوانی و حتی جوانی در محیطی کاملاً دینی تربیت شدهاند و با گذشت زمان تغییر رویه دادهاند!
با فرض اینکه اصل دین، توانایی پاسخگویی به نیازهای فرد در جامعه را دارد؛ به نظر من دلایل زیر را میتوان در پاسخ به موارد فوق بیان کرد:
بسم الله
چندین سال قبل برنامه تهاجم فرهنگی روی مساله عادی سازی روابط دختر و پسر بود و تا توانستند تاختند و واقعا به بیشتر اهداف خود رسیدند ولی سوال این جاست که آیا آنها این مخاطبین فراگیر خود که برایشان سرمایه سوزانده اند را رها می کنند؟آیا این آخر کار آنان بوده است یا هنوز نیمه اولش تمام شده است؟
به نظر می رسد با یک نگاه عمیق به مساله می توان فهمید جبهه مقابل هجمه حملات خود را به روی اساس جامعه یعنی خانواده برده است
بسم الله
وقتی به جامعه می نگری و به آفات آن می اندیشی و یا با بچه مسجدی ها باب سخن از مشکلات و دوری از دین باز میکنی ،وقتی ارگان های ما برای امر به معروف ـ در هفته امر به معروف ـ به فکر اصلاح جامعه می افتد وقتی مستند سازان ارزشی ما قصد بررسی مسایل اجتماعی - دینی را دارند یک وجه مشترک را در بین آنها احساس می کنی و آن نالیدن از رفتارهاست؛ یعنی وقتی از ناهنجاریها سخن به میان می آید مثالشان حجاب است و دروغ و غیبت و... که البته دغدغه خوب و لازمی ست .
اما آنچه بیشتر از رفتار اهمیت دارد پندار است فکر است و به تعبیر دقیق فرهنگ است.
مشکل ما حجاب نیست ،مشکل ماعفاف است عفاف یک تفکر است یک پیشینه فکری ست. اگر احساس درد می کنیم که مردی بشود دکتر زنان و زایمان، یا با وجود تعداد کثیری از خانم ها در بازار
سلام بر دوستان
از ابتداي اسلام، مساجد پايگاه و مركز حكومت پيامبر و منشا تحولات بوده است . در قرون گذشته برخي كاركردها تقويت، تضعيف و يا حتي حذف شده است. با شروع مبارزات امت اسلامي مساجد احيا شده و به سوي هدفي پيش رفت كه بتوان به مساجد به عنوان حقيقت يك مسجد نظر داشت.
در اين مقوله به 3 مورد از كاركردهاي مسجد كه كمتر روي آن بحث شده است مي پردازم:
1- كاركرد جهادي:
از ابتداي اسلام محل تجهيز،سامان دهي و اعزام جهت مقابله با دشمنان را مي توان مسجد ذكر كرد.
اگر چه هدف اصلی بنای مسجد، ایجاد مکان خاصی برای عبادت و راز نیاز با خداوند متعال است و علت نامگذاری آن به مسجد، از آن روست که جایگاه سجده و تواضع در پیشگاه خداوند متعال است؛ اما نباید از جنبه های دیگر مسجد غافل گردید.
با نگاهی گذرا به تاریخ صدر اسلام و پس از آن، درمی یابیم که مسجد از آغاز پیدایش تاکنون به عنوان مرکز مهمی برای انجام رسالت رسول خدا(ص)، منشأ تحولات و خدمات، و پایگاهی برای ابلاغ پیامهای الهی به شمار می رفته است. در حال حاضر نیز مساجد در زمینه های مختلف دارای فعالیتهای گسترده می باشد و هر قدر این فعالیتها و کارکردها از تنوع بیش تری برخوردار باشد مسلماً از جذابیت و اقبال بیش تری برخوردار شده و مورد استقبال گسترده تری از سوی تمامی اقشار جامعه، به ویژه قشر جوان قرار خواهد گرفت که نتیجة آن افزایش اعتقادات مذهبی و دین باوری در سطح جامعه می باشد.
گرچه پرداختن به تمام کارکردهای مسجد از صدر اسلام تاکنون در این نوشتار نمی گنجد؛ اما معرفی برخی از کارکردهایی که هم اینک در بسیاری از مساجد قابل اجرا است، خالی از فایده نخواهد بود:
يا رب
سلام بر دوستان
مسجد را مي توان اولين مركز تجمع مسلمانان جهت انجام امورات احتماعي-اقتصادي-سياسي و جهادي محسوب كرد. با نگاهي به تاريخ مي توان فهميد كه مسجد فقط براي عبادت نيست و ذكر اهميت فوق العاده براي مساجد بدون هدف نمي باشد. پيامبر مي توانست در صدراسلام در مسجد ضرار نماز هم بخواند و مردم را موعظه كند ولي بنا به دستور مسجد بايد ويران مي شد. چرا؟
به طور خلاصه در 12 مورد كاركرد مساجد را ذكر مي كنم و اگر خدا خواست برخي موارد را بيشتر با هم بحث مي كنيم.
1- كاركرد عبادي
2- كاركرد اجتماعي
3- كاركرد آموزشي
4- كاركرد فرهنگي: مي توان اين مورد را مهمترين مورد ذكر نمود.
5- كاركرد تبليغاتي
6- كاركرد تربيتي
7- كاركرد سياسي
8- كاركرد اخلاقي
9- كاركرد خدماتي-امدادي
10- كاركرد جهادي
11- كاركرد رسانه اي
12- كاركرد روحي و رواني
از دوستان تقاضا دارم در حد امكان راجع به اين موارد مشاركت نمايند.
در فرصت بعدي برخي موارد فوق را به طور خلاصه واكاوي بيشتري مي كنيم.
خدانگهدار التماس دعا
بسم الله الرحمن الرحیم
کارکردهای مسجد
این مطلب قسمتی از مقاله «آسیب شناسی ارتباط خانواده با مسجدها» به قلم آقای محمد علّینی می باشد که در مجله فرهنگ جهاد شماره 46 به چاپ رسیده است. برای دریاف تمامی مقاله می توانید به سایت حوزه مراجعه نمایید.
لازم به ذکر است که درخشان ترین بخش حیات مسجدها در طول تاریخ تمدن اسلامی، دوران صدر اسلام است؛ چراکه در این دوران، مسجدها جایگاه و همه کارکردهای واقعی خود را به کامل ترین شکل دارا بودند و در همه عرصه های زندگی اجتماعی مردم نقشی به طور کامل برجسته و مطلوب داشتند.
وقتی که مسجد مدینه توسط پیامبر گرامی اسلام ـ صلی اللّه علیه و آله ـ بنا نهاده شد، این قلب تپنده امت اسلام به عنوان مرکز عبادت، مرکز سیاست، مرکز قضاوت و مرکز آموزش مورد توجه و مراجعه آحاد مسلمانان بود. این یگانگی گویاترین تجلی وحدت ابعاد مختلف معنوی و مادی زندگی فردی و جمعی مسلمانان بود.
در مورد کارکردهای گوناگون مسجد، حضرت علی ـ علیه السلام ـ در روایتی چنین فرموده است:
«من اختلف الی المسجد أصاب احدی الثمان: اخا مستفادا فی اللّه ، أو علما مستطرفا، او آیة محکمه، او رحمة منتظره، أو کلمة ترده عن ردی، او یسمع کلمة تدله علی هدی او یترک ذنبا خشیة أوحیاء.»
«هر که به مسجد رفت و آمد کند، یکی از هشت بهره را خواهد برد:
1 ـ برادری ـ دوستی ـ که در راه خدا مورد استفاده او باشد؛
2 ـ دانش و علمی که از آن بهره خواهد گرفت؛
3 ـ نشانه محکمی که در راه حق او را استوار کند؛
4 ـ رحمتی ـ از طرف حق ـ که در انتظار او باشد؛
5 ـ سخنی که او را از بدی باز دارد؛
6 ـ شنیدن سخنی که او را به راه خوبی و نجات راهنمایی کند؛
7 ـ گناهی که از ترس خدا ترک کند؛
8 ـ گناهی که از سرشرم و حیا آن را ترک کند.»